Και παίρνω την παροιμία αυτή στην κυριολεξία της γιατί εκτέθηκα το καλοκαίρι ανεπανόρθωτα με κάτι φίλους που με επισκέφτηκαν ένα βράδυ στο χωριό και βγήκα να πάρω κάτι έτοιμο. Ένα ψημένο κρέας με βαριά μυρωδιά που πήγε όπως ήτανε στα σκουπίδια και ευτυχώς που υπήρχαν κάποιες ντομάτες και τη βγάλαμε με σαλάτα!Το σοβαρό όμως του θέματος είναι ότι η μυρωδιά αυτή δεν οφειλόταν στο ότι τους είχε μείνει από την προηγούμενη αλλά στην ίδια τη φύση του κρέατος που προερχόμενο από τα διαλογής του Βελγίου και της Γαλλίας αλλάζει πολλά μεταφορικά μέσα και γράφει κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα μέχρι να φτάσει στα μέρη μας.Στη δυτική Πελοπόννησο, μάλιστα, ξέρουνε όλοι για "τα άσπρα ψυγεία χωρίς γράμματα" από τον Πύργο της Ηλείας που εφοδιάζουν τα καταστήματα με φτηνά και άνοστα κρέατα, κάτι που εντείνεται το τελευταίο διάστημα με την κρίση, με αποτέλεσμα να κλείνουν πολλές δικές μας χοιροτροφικές και κτηνοτροφικές μονάδες που δεν αντέχουν στον ανταγωνισμό. Γιατί πέρα από την οικονομική πλευρά του θέματος υπάρχουν και οι χαζοχαρούμενοι καταναλωτές -και δεν μιλάω βέβαια για νέα παιδιά- που σου λένε: "μπορεί να μην είναι νόστιμα αλλά οι μπριζόλες τους είναι μαλακές!" ξεχνώντας ότι αυτό μπορεί να οφείλεται στην ...αποσύνθεση και τη σαλμονέλα και ότι το φρέσκο κρέας είναι πάντα σκληρό αλλά νόστιμο βρε παιδί μου!!!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Cook The Book" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
