Είναι μια συνταγή παραδοσιακή και υψηλής νοστιμιάς και καθ΄ ότι ...ζουμερή, καλό θα είναι να τη σερβίρουμε σε μικρές μερίδες γιατί ό,τι βάζεις στο πιάτο εξαφανίζεται. Αν τυχαίνει μάλιστα και αντί για κοτόπουλο υπάρχει κανας χωριάτικος κόκκορας τότε ζήτω που ...καήκαμε! Γιατί, για μένα, ο τρόπος αυτός συνιστά την καλύτερη εκδοχή μαγειρέματος του κόκκορα!
Κόβουμε το κοτόπουλο σε μικρές μερίδες. Αυτό που οι παλιές νοικοκυρές αποκαλούσαν: "κόμπο τον κόμπο". Δυο κομμάτια δηλαδή το μπούτι, τέσσερα το στήθος και αν βάλουμε και τα υπόλοιπα: χωριστά οι φτερούγες χωριστά ο λαιμός και η ράχη στα τέσσερα. Και επειδή το κοτόπουλο είναι ένα κρεατικό που σηκώνει μπαχαρικά, εκτός από αλατοπίπερο εγώ πρόσθεσα: τζίτζερ σε σκόνη, κίμινο και κάρυ.
Τα ίδια μπαχαρικά βάζουμε και στις πατάτες που έχουμε φροντίσει να τις κόψουμε κάπως χοντρές.
Περνούμε τις μερίδες από ένα ελαφρύ τηγάνισμα σε ελαιόλαδο μέχρι να ροδίσουν. Και όταν λέω ελαφρύ εννοώ σε χαμηλή θερμοκρασία για να μην μας καεί το λάδι. Αν το κουμπί δηλαδή του ματιού έχει αρίθμηση 1-12 το βάζουμε στο 8-9.
Το ίδιο κάνουμε και με τις πατάτες.
Μετά τοποθετούμε τις μερίδες σε μια χαμηλή κατσαρόλα, άν έχουμε, αλλιώς σε μια κανονική προσθέτουμε το λάδι, αν έχει μείνει ανοιχτόχρωμο, και νερό ότι να το σκεπάσει. Στίβουμε πάνω του ένα λεμόνι και βάζουμε και 2-3 κλωνάρια ρίγανης ή λίγη τριμμένη αν δεν μας βρίσκεται σε κλωνάρια. 
Τις πατάτες τις ρίχνουμε όταν θα έχει πιεί το μισό περίπου νερό και αφού βράσει για κανα 15λεπτο ακόμη, σβήνουμε το μάτι όταν θα κοντεύει να μείνει μόνο με το λάδι του.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Cook The Book" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
