Πληροφορίες
Πληροφορίες για το site
Καταχωρήστε το blog σας
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Blogging για αρχάριους
Παρίσι, καλοκαίρι 2010, έξω από τις Galleries Lafayette (για όσους δεν γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται, μία πλαστική παντόφλα θαλάσσης ξεκινά από 200€..): Παρκαρισμένες λιμουζίνες μπροστά στο πάρκινγκ του πολυκαταστήματος. Μία Lamborghini παρκάρει με την πρέπουσα αλαζονεία του ιδιοκτήτη της ενώ τα βλέμματα των περαστικών κοιτούν με δέος.
Στη σύντομη βόλτα μου μέσα στo πολυκατάστημα, αυτό που παρατήρησα ήταν ότι οι μόνοι που ψώνιζαν ήταν Κινέζοι και γυναίκες με μπούρκες ( δύο δύο οι τσάντες Dior και Versace, για να ικανοποιήσουν τα βίτσια του μαχαραγιά και τη δικιά τους αυταρέσκεια μέσα στους 4 τοίχους τις κρεβατοκάμαράς τους).
Επιστρέφω στο σκηνικό έξω από τις Galleries: Μικροπωλητές (κυρίως Κινέζοι και αυτοί – τυχαίο;) έχουν στήσει το δικό τους παζάρι, ζητιάνοι επαιτούν, τουρίστες πάνε και έρχονται, ένα ζευγάρι τσακώνεται.
Ενώ έχω επικεντρωθεί στον χάρτη του μετρό για να βρω πώς θα πάμε στο επόμενο αξιοθέατο, σειρήνα ασθενοφόρου μου αποσπά την προσοχή. Περνά από μπροστά μου και κολλάω. Χαζεύω το σκηνικό που σας περιγράφω, φέρνοντας και τις εικόνες μέσα από το μαγαζί.
Χλιδή, επίδειξη, υπερβολή, επαιτεία, φτώχεια, γκρίνια, νεύρα, ζέστη, κόσμος. Και όλα αυτά τελικά καταλήγουν κάπου. Στο ασθενοφόρο που μόλις πέρασε. Ήταν άραγε πλούσιος ή φτωχός; Από τον ήχο της σειρήνας το μόνο που κατάλαβα ήταν ότι ήταν άνθρωπος.
Συνέχισα τη βόλτα μου πολύ πιο χαλαρός..
Περισσότερα... »
Παλαιότερα ο βασιλιάς έδινε το χρίσμα στον πρωτότοκο γιο. Το 2010 οι τοπικές κοινωνίες – ή πιο σωστά οι τοπικές κομματικές οργανώσεις – περιμένουν το χρίσμα από την Αθήνα για να δράσουν.
Το κείμενο που ακολουθεί το έλαβα σε mail και το παραθέτω, γιατί δείχνει την τεράστια προπαγάνδα που γίνεται από τα ΜΜΕ – και ειδικά το MEGA – περί ευθύνης όλων μας για το χρέος, και ειδικά των δημοσίων υπαλλήλων.
Παγκόσμια ο συγκεκριμένος ιστότοπος αριθμεί περισσότερους από 400 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες, ενώ μόνο στην Ελλάδα είμαστε περισσότεροι από 400 χιλιάδες στο FB.
Η νέα χρονιά ξεκινά δυναμικά για την Δημοτική Αρχή, η οποία συνεχίζει τον οργασμό έργων που έχει ήδη ξεκινήσει. Ποδηλατόδρομος, ανάπλαση Ψανής και πλατεία Φαρμάκη καθημερινά αλλάζουν μορφή.
Πλοίο που είχε ως όνομα «Ολυμπιακός» πιάστηκε από την ακτοφυλακή στην Καραϊβική με 2,7 τόνους κοκαΐνης στις τρεις Δεκεμβρίου.
Αντιγράφω την είδηση από το
Και πάλι επεισόδια. Και πάλι προσαγωγές. Και πάλι με αφορμή κάτι πραγματικά μεγάλο. Και πάλι κουβέντα περί ασύλου. Και πάλι μικροκομματικές τοποθετήσεις επί του θέματος. Βαρέθηκα!!
Είμαστε υπό πτώχευση προειδοποιεί ο Προβόπουλος. Αυτόματη πτώση στο χρηματιστήριο, μιας και ο φόβος προκαλεί μαζικές ρευστοποιήσεις.
Κάποιοι δεν έχουν καταλάβει ότι πλέον δεν είμαστε στη δεκαετία του 70. Ο μέσος πολίτης έχει πλέον πολλές πηγές για την ενημέρωσή του, και μπορεί να φιλτράρει ό,τι του πλασάρουν. Παλιότερα ότι έλεγε η TV ήταν νόμος. Είχε την «αξιοπιστία» του μονοπωλίου. Πλέον αυτό έχει παρέλθει. Το ίντερνετ αποτελεί ήδη το βασικό εργαλείο ενημέρωσης για τον μέσο πολίτη του πλανήτη. Και εκεί οι φωνές είναι πολλές, μη ελεγχόμενες και «χαλάνε την πιάτσα».
Πολύ θα ήθελα να με διαβάζουν ξένοι αναγνώστες και να με πληροφορήσουν αν στις χώρες τους, χτες 17 Νοεμβρίου 2009, τα τηλεοπτικά κανάλια είχαν αφιερώματα στο Πολυτεχνείο. Καλό ε;… 
Και κεί που όλοι πίστευαν ότι η Ντόρα είναι το γκράντε φαβορί, ήρθε ο Δημητράκης (Δημήτρη μου Δημήτρη μου, μου το ‘κλεισες το σπίτι μου) και έφερε τα πάνω κάτω. Οι ισορροπίες αλλάξανε, ο Αντουάν είναι αγκαλιά με τη κούπα και τη Κυριακή θα γίνει της π…!
Συχνά πυκνά φίλοι και γνωστοί με ρωτάνε σχετικά με το μπλόγκ μου: Πώς και γράφω, πού βρίσκω το χρόνο, πόση ώρα μου παίρνει για να γράψω ένα άρθρο…
Όλοι μας ζούμε σε μικρόκοσμους. Στον εργασιακό, στον κοινωνικό, στον ιδιωτικό μας μικρόκοσμο, είμαστε μέρη ενός συνόλου, άλλοτε μικρού και άλλοτε μεγάλου.
Η απαγόρευση του καπνίσματος στα κέντρα διασκέδασης τυπικά άρχισε να εφαρμόζεται από το καλοκαίρι. Ωστόσο λόγω εποχής και λόγω αρχικής χαλαρότητας για το τι ισχύει, δεν είχα αντιληφθεί κάποια ουσιαστική αλλαγή.
Είμαι από αυτούς που βαριέμαι την διαδικασία των αγορών. Πόσο μάλλον να κάθομαι να συγκρίνω τιμές προϊόντων, και να επιλέγω την καλύτερη σε απόδοση χρήμα – ποιότητα.
Καλώς ή κακώς όλοι ασχολούμαστε με κάτι και προσδοκούμε πέραν της προσωπικής ικανοποίησης, στην κοινωνική αναγνώριση, αλλά – ας μη γελιόμαστε – και στην οικονομική κερδοφορία.
Κυρίες και κύριοι η πραγμάτωση των στόχων που έχουμε θέσει μας επιβάλλει να αναλύσουμε πολύ προσεκτικά και συνειδητά τις υπάρχουσες οικονομικές συνθήκες και τα θεσμικά πλαίσια.
Παραθέτω τα εξής:
Αντιγράφω την είδηση από το 
Τελικά είναι κρίμα που οι άνθρωποι δεν αθλούνται.
Μία βδομάδα έμεινε. Είμαστε στην τελική ευθεία των εκλογών. Και δεν προλαβαίνω. Θέλω να τιμήσω όλους τους «φίλους» μου πολιτικούς, αλλά δεν προλαβαίνω τις συγκεντρώσεις τους. Έτσι σκέφτομαι να στέλνω εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους μου. Μη παρεξηγηθούν και θεωρήσουν ότι δεν τους στηρίζω…
Διαμαρτύρονται οι δημοσιογράφοι – ή πιο σωστά οι τηλεαστέρες.. – βλέποντας τα κόμματα να τους κάνουν στη μπάντα στο επερχόμενο debate. Σοβαρό θέμα ε;
Μπορεί να είναι κλισέ ο χαρακτηρισμός «Επίσημη Αγαπημένη», αλλά από το 1985 που μπορώ και θυμάμαι μεγάλα ματς της Εθνικής Ελλάδος Μπάσκετ, ήταν πάντα εκεί.
Αν ,πριν το πάρω απόφαση να παντρευτώ, μου έλεγαν ότι θα πέρναγα τόσο όμορφα τη μέρα του γάμου μου με το παραδοσιακό greek style party θα έσκαγα στα γέλια.
Ώρες μείνανε..
Φταίω. Είμαι υπεύθυνος των όσων γίνονται και θα γίνουν.
Χτες το μεσημέρι είδα ειδήσεις ίσως και για πρώτη φορά το φετινό καλοκαίρι. Η επικαιρότητα είναι για γέλια. Πολλά γέλια. Από τη μία η άφιξη Χριστοφοράκου που ετοιμάζεται να γίνει best seller, και από την άλλη ο ιός της γρίπης και ο κλιμακούμενος τρόμος. Χάλια και γέλια μαζί. Γι’ αυτό λέω να ασχοληθώ με πιο σοβαρά πράγματα..
Μεγάλωσα κάνοντας μπάνιο κάτω από το πατρικό μου σπίτι (περιοχή cinema club) και στο Γρίμποβο. Θυμάμαι σαν χτες να κουβαλάμε καλάμια με τα ξαδέρφια μου από το διπλανό χωράφι δίπλα στο σπίτι τους, να τα στήνουμε για δοκάρια και να παίζουμε μπάλα στη θάλασσα με τις ώρες. Ένα τσούρμο πιτσιρίκια, σε μια παραλία γεμάτη λουόμενους.
Νιώθω την ανάγκη να ζητήσω δημόσια συγνώμη. Για όλους αυτούς που πλήγωσα. Συναισθηματικά αλλά και σωματικά. Ξέρω είμαι ένα γαϊδούρι, αλλά κάποια πράγματα δεν μπορώ να τα ελέγξω. Σε στιγμές έντασης και υψηλής αδρεναλίνης είναι δύσκολο να αυτοσυγκρατηθείς.
Κομμένο το κάπνισμα. Όσο φούμαρες φούμαρες. Πλέον είσαι είδος για χλευασμό. Σύντομα και προς εξαφάνιση.
Πηγαίνοντας στη συναυλία της Μόνικα τη Παρασκευή και αφού είχα λιώσει το cd της Avatar, ήμουν περίεργος πώς θα είναι στη σκηνή ένα άπειρο κορίτσι 22 χρόνων. Κακά τα ψέματα οι μεγάλοι καλλιτέχνες και μπάντες εκεί κρίνονται, στη σκηνή.
Η επικαιρότητα της Ναυπάκτου πριν 4 χρόνια: Χωροθέτηση του ΤΕΙ, διαμάχη Μητρόπολης – Μοναστηριού, λειτουργία πολεοδομίας, ΞΕΝΙΑ, ελεύθεροι χώροι.
Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια έχω χάσει επαφή με τη μουσική. Συνεχίζω να ακούω πολύ ραδιόφωνο, κολλάω -προσωρινά- με κομμάτια που ακούω, αλλά δεν μπαίνω στο κόπο να τα κατεβάσω, να γράψω ή να αγοράσω cd. Δείγμα ότι “γέρασα” και αυτό…
