Στο Ο.Τ.124 του σχεδίου πόλης Ναυπάκτου και μεταξύ των οδών Καρακουλάκη και Πλαστήρα υπάρχει ένα μικρό πάρκο έκτασης περίπου 3 στρεμμάτων. Ένας χώρος πρασίνου, ο οποίος ήταν ιδιοκτησία του μεγάλου ευεργέτη της πόλης Δημητρίου Παπαχαράλαμπους, το οποίο διέθεσε στην κυριότητα του Παπαχαραλάμπειου Ιδρύματος με το ρητό και αυστηρό όρο όπως παραμείνει εσαεί ανέπαφο και αναπαλλοτρίωτο, δηλαδή ως χώρος ελεύθερος οικοδομών και πρασίνου. Το ρυμοτομικό σχέδιο της Ναυπάκτου προβλέπει το εν λόγω κτήμα ως κοινόχρηστο χώρο – πλατεία. Μέχρι εδώ όλα καλά. Μελέτη σχεδίου πόλης και διαθέτης συμφωνούν, άρα κανένα πρόβλημα θα έλεγε κανείς έως ότου μάθαινε ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Παπαχαραλάμπειου Ιδρύματος προχωρά σε διαδικασία αποχαρακτηρισμού του εν λόγω κτήματος, ώστε να γίνει οικοδομήσιμος χώρος.
Με την επιχειρούμενη αυτή τροποποίηση του σχεδίου πόλης, την αλλαγή χρήσης και την καταστροφή του μικρού αυτού πάρκου – του τελευταίου εναπομείναντος «πράσινου» στο κέντρο της πόλης - είναι σαφές ότι βλάπτεται το περιβάλλον αλλά και ανοίγει ο δρόμος για την οικοπεδοποίηση και των υπόλοιπων ελεύθερων κοινόχρηστων χώρων που προορίζονται για πλατείες και δεν έχουν αποζημιωθεί ακόμα. Ο μελετητής του σχεδίου πόλης Ναυπάκτου δεν χαρακτήρισε τα τμήματα αυτά του ως κοινόχρηστους χώρους «για πλάκα», ούτε και από ανωμαλία.Το Παπαχαραλάμπειο Ίδρυμα , παρόλο τον προβαλλόμενο «κοινωνικό» χαρακτήρα του, με το όλο θέμα δημιουργεί περίεργους συνειρμούς με την απαράδεκτη «real estate» τύπου Βατοπαιδίου δραστηριότητα του.
Το σημερινό Διοικητικό Συμβούλιο αποτελείται από τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου, ως Πρόεδρο, το Δήμαρχο Ναυπάκτου, τον Δ/ντή της ΔΟΥ Ναυπάκτου, το Δ/ντή του καταστήματος της Εθνικής Τράπεζας Ναυπάκτου, το Διευθυντή του 1ου Λυκείου Ναυπάκτου, το Διευθυντή των Υπηρεσιών του δήμου Ναυπάκτου και τον Πρόεδρο του Εμπορικού Συλλόγου Ναυπάκτου.
Η σύνθεση αυτή του Διοικητικού Συμβουλίου σε σχέση με την απαράδεκτη αυτή απόφαση αφήνει άφωνο το σύνολο των δημοτών.
Είναι δυνατόν οι εκπρόσωποι των κυριότερων φορέων της πόλης να προσυπογράφουν τον αποχαρακτηρισμό κοινόχρηστου χώρου σε οικόπεδο ειδικά στο κέντρο της πόλης;
Είναι δυνατόν, λίγους μήνες μετά την υποδοχή του «πράσινου» Πατριάρχη στην πόλη μας και τις τιμές που του απέδωσε το σύνολο των αρχών και φορέων της μεταξύ των άλλων και για την οικολογική του συνείδηση και δραστηριοποίηση, οι ίδιοι φορείς αβασάνιστα να επιχειρούν τον αφανισμό και του τελευταίου πράσινου πνεύμονα στο κέντρο της;
Στις πόλεις, πρέπει να ζουν άνθρωποι ανθρώπινα και όχι αυτοκίνητα απάνθρωπα, καθώς ο άνθρωπος είναι ο κυρίαρχος παράγοντας στη ζωή της πόλης.
Η μόλυνση του περιβάλλοντος, η απειλητική μείωση του αστικού πρασίνου, η ασφυκτική ανοικοδόμηση στο κέντρο της πόλης και το έντονο κυκλοφοριακό πρόβλημα καταγράφονται ως τα μεγαλύτερα προβλήματα της σύγχρονης πόλης. Η πόλη μας τείνει να γίνει «πόλη ακίνητη και εφιαλτική», καθώς κατακλύζεται από Ι.Χ., χαρακτηρίζεται από κτίρια και δρόμους και οι πολίτες βρίσκονται ή μέσα σε κτίρια ή μέσα σε Ι.Χ.
Αυτό που προέχει είναι να υπάρξουν στόχοι και πολιτική. Μοναδικός υπεύθυνος και για τα δύο είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση, και βεβαίως στη φιλοσοφία μιας σύγχρονης πολιτικής προτεραιότητα πρέπει να έχουν τα εξής:
-
Απελευθέρωση πεζοδρομίων (δοκιμάστε να κάνετε μια βόλτα στην πόλη με καροτσάκι μωρού ή αναπηρικό αμαξίδιο και θα καταλάβετε) -
Δημιουργία και διαφύλαξη πεζοδρόμων και δενδροφύτευση αυτών κατά μήκος όπου είναι εφικτό. (μπορούν να φυτευτούν με κυπαρισσοειδή δενδρύλλια, κουκουναριές, ακακίες Κωνσταντινούπολης και ακακίες άγριες) -
Μόνιμος έλεγχος των παρανομούντων -
Πύκνωση των σηματοδοτημένων διαβάσεων των πεζών -
Βελτίωση των αστικών συγκοινωνιών -
Μείωση των θέσεων στάθμευσης αυτοκινήτων και αύξηση των θέσεων δικύκλων και ποδηλάτων. -
Ελεγχόμενο ωράριο φορτοεκφόρτωσης εμπορευμάτων στα καταστήματα. (έχει παρατηρηθεί ότι το 75% των περιπτώσεων μποτιλιαρίσματος στο κέντρο της πόλης οφείλεται στα φορτηγά που σταματούν διπλοπαρκάροντας ή ακόμα και αποκλείοντας εντελώς την κυκλοφορία για να ξεφορτώσουν στα καταστήματα) -
Μετατροπή των ελεύθερων και αδόμητων χώρων σε ψυχρές οάσεις. Οι ελεύθεροι χώροι συνεχώς μειώνονται. Η προσθήκη νέων κτιρίων επιβαρύνει το θερμικό ισοζύγιο της πόλης και συντελεί στην επιδείνωση των θερμικών δεικτών. Η μετατροπή των χώρων αυτών σε ψυχρές οάσεις θα συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση των συνθηκών άνεσης στην πόλη.
Σε μια πόλη που στον καθένα από μας αναλογούν 2,5 τ.μ. πρασίνου έναντι 18 τ.μ. εμπορικών χρήσεων, δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε άλλους ελεύθερους χώρους. Η καταστροφή του πράσινου κάνει περισσότερο από ποτέ επιτακτικό τον επανασχεδιασμό της πολιτικής για το θέμα αυτό. Η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Παπαχαραλάμπειου Ιδρύματος περιφρονεί με το χειρότερο τρόπο την οργή των πολιτών της Ναυπάκτου για την καταστροφή του αστικού πράσινου.
Πρέπει να απαιτήσουμε τώρα να σταματήσει ο αποχαρακτηρισμός χώρων πρασίνου, να καταγραφούν όλοι οι αδόμητοι χώροι της Ναυπάκτου και να αποδοθούν στους πολίτες της, το Παπαχαραλάμπειο Ίδρυμα να σταματήσει να συμπεριφέρεται σαν μεγαλοεργολάβος, να εγκαταλείψει τα επιχειρηματικά του σχέδια και να αποδώσει στους πολίτες τους ελεύθερους χώρους που είναι στην ιδιοκτησία του.
Σε άλλες πόλεις (όπως στην Αθήνα) θα γκρεμίσουν πολυκατοικίες για να δημιουργήσουν χώρους πρασίνου. Τώρα που δεν χρειάζεται καν να γκρεμίσουμε εμείς γιατί δεν αποδεικνύουμε έμπρακτα την περιβαλλοντική μας ευαισθησία;
Η ποιότητα ζωής μας παραέχει γίνει το τελευταίο που λαμβάνεται υπόψη. Το πάρκο αυτό είναι από τους λίγους πνεύμονες πρασίνου που έχουν απομείνει στην πόλη μας και πρέπει οπωσδήποτε να το διατηρήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Οι φωτιές που μετέτρεψαν την Ελλάδα σε ένα απέραντο ‘κρανίου τόπο’, έτοιμο για ‘μοντέρνα οικονομική αξιοποίηση’ είναι πολύ πρόσφατες για να μπορούμε να τις ξεχάσουμε. Καλούμε τη δημοτική αρχή να πράξει με κριτήριο την ποιότητα ζωής των πολιτών και να σταματήσει άμεσα την προσπάθεια αυτή του Ιδρύματος. Στην προσπάθεια αυτή πρέπει να δραστηριοποιηθούν όλοι.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Οξυδέρκεια" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
