|
|
|
Ακόμα δεν είδαμε τίποτεΟ καθηγητής Αλέξης Μητρόπουλος μιλά στη «Σ» εφ όλης της ύλης «Το κοινωνικό κράτος κατεδαφίζεται, τα κοινωνικά δικαιώματα καταργούνται. Εάν συνεχιστούν οι πολιτικές του Μνημονίου το κοινωνικό ρήγμα θα γίνει αγεφύρωτο» Ο Πρόεδρος της Ένωσης για την Υπηρέτηση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους καθηγητής Αλέξης Μητρόπουλος επισκέπτεται σήμερα το Αγρίνιο, προσκεκλημένος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Ν. Αιτ/νίας, η οποία και πραγματοποιεί την καθιερωμένη ετήσια χοροεσπερίδα της. Στην εκδήλωση ο κ. Μητρόπουλος θα έχει την ευκαιρία να εξηγήσει τις μεταβολές που επέρχονται στο ασφαλιστικό – συνταξιοδοτικό των Σωμάτων Ασφαλείας. Στην συνέντευξη που ευγενώς μας παραχώρησε με αφορμή την εδώ παρουσία του, ο κ. Μητρόπουλος είναι ιδιαίτερα κατατοπιστικός στο συγκεκριμένο ερώτημα, ιδιαίτερα καυστικός όσον αφορά τις πολιτικές του Μνημονίου, επικριτικός ταυτόχρονα για την αθέτηση προεκλογικών υποσχέσεων… Ο καθηγητής μιλά για αναξιόπιστο πολιτικό – οικονομικό σύστημα και εκφράζει την ελπίδα ότι οι εν εγρηγόρση πολίτες, η αλληλεγγύη στη βάση και η οικογενειακή συμπληρωματικότητα δεν θα επιτρέψει τελικά το… κοινωνικό ολοκαύτωμα. 1.Έρχεστε για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες στο Αγρίνιο, προσκεκλημένος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων του νομού μας. Αυτό, κ. Μητρόπουλε, δείχνει από μόνο του και την αγωνία αυτών των ανθρώπων για το ασφαλιστικό τους παρόν και μέλλον. Σημαίνει ακόμη ότι στο μεσοδιάστημα υπήρξαν αλλαγές. Ποιες είναι αυτές; Με τον συνδικαλισμό των Σωμάτων Ασφαλείας έχουμε ιδιαίτερους δεσμούς από 20ετίας και πλέον, όταν, τόσο με την αρθρογραφία μας, όσο και με δικαστικές ενέργειες, συντελέσαμε στην αναγνώρισή του. Έκτοτε παρακολουθήσαμε από κοντά την πορεία του και συνδεθήκαμε φιλικά με τους εκπροσώπους του. Ποτέ δεν αρνηθήκαμε να ανταποκριθούμε στις προσκλήσεις των εκπροσώπων των κατά τόπους Ενώσεων, προκειμένου να ενημερώσουμε τα μέλη τους. Οι καιροί άλλωστε είναι κρίσιμοι και ο πολιτικοκοινωνικός χρόνος πυκνώνει. Οι καταιγιστικές αλλαγές στη συνάρτηση Εργασιακού-Ασφαλιστικού Συστήματος είναι ραγδαίες και οι ένστολοι πολίτες βρίσκονται στο επίκεντρό του. Έχει παρέλθει ένας χρόνος σχεδόν από την τελευταία επίσκεψη και ομιλία μας στο Αγρίνιο, μετά από πρόσκληση της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αιτωλοακαρνανίας και του Επιμελητηρίου του Νομού. Οι φόβοι που εκφράσαμε τότε για την τροπή που θα πάρουν τα πράγματα, ήσαν μετριοπαθείς μπροστά στην καταιγίδα που ακολούθησε. Οι μεταβολές ήσαν ραγδαίες και οι παρεμβάσεις στις Εργασιακές Σχέσεις και το Ασφαλιστικό Σύστημα δεν πρόκειται να σταματήσουν, αφού το διαρκώς προς το χειρότερο επικαιροποιούμενο Μνημόνιο επιφυλάσσει μόνον επιδεινώσεις στις παραμέτρους του. Το Κοινωνικό Κράτος κατεδαφίζεται και κοινωνικά δικαιώματα που εθεωρούντο δεδομένα και αμετάκλητα καταργούνται. Ήταν, ως εκ τούτου, επόμενο να ανταποκριθούμε ξανά στις συνεχείς και επίμονες προσκλήσεις του Δ.Σ. της Ένωσης και του Προέδρου της κ. Δημήτρη Ρούσση για την περαιτέρω ενημέρωση των μελών της. Οι σπουδαιότερες αλλαγές που επήλθαν στους υπηρετούντες στα Σώματα Ασφαλείας (Αστυνομία, Λιμενικό, Πυροσβεστική), όπου πλέον απαιτούνται 40 έτη ασφάλισης, είναι οι εξής: α.35 χρόνια πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα έτη φοίτησης στις αντίστοιχες παραγωγικές Σχολές, κατά τη διάρκεια των οποίων ο σπουδαστής έχει τη στρατιωτική ιδιότητα με μισθό και ασφάλιση, β. μέχρι πέντε (5) πλασματικά χρόνια, που λογίζονται συντάξιμα, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις (μάχιμη 5ετία) και γ. ο χρόνος διαδοχικής ασφάλισης που διανύθηκε στην ασφάλιση άλλου Ταμείου. Σημειώνεται ότι, σε περίπτωση που κάποιος αποχωρήσει πρόωρα, συνεχίζει να ισχύει η υφιστάμενη μέχρι σήμερα ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία η καταβολή της σύνταξης αρχίζει με τη συμπλήρωση του 65ου έτους. 2.Απ’τον μικρό μου μισθό, κ. καθηγητά, τα μισά χρήματα πηγαίνουν υποχρεωτικά στις ασφαλιστικές εισφορές. Δεν ξέρω αν θα ζήσω να πάρω σύνταξη. Ενώ πληρώνω όμως αδρά, γιατρό δεν έχω, ούτε στο Ταμείο μου, ούτε στο νοσοκομείο αν χρειαστεί. Και πληρώνω διπλά στον ιδιώτη. Το ερώτημα είναι… τις εισφορές γιατί πρέπει να τις πληρώνω; Τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς, αλλά το …ελευθεριακό και εσχατολογικό ύφος με το οποίο διεξέρχεσθε τα ζητήματα του Ασφαλιστικού Συστήματος και του Εθνικού Συστήματος Υγείας δείχνει την αβεβαιότητα που επικρατεί στο κοινωνικό σώμα. Το ανολοκλήρωτο στη χώρα μας Κοινωνικό Κράτος βρίσκεται, όπως προείπαμε, στο δρόμο της κατάρρευσης. Όποιος διαβάσει τις ρυθμίσεις του Μνημονίου, ιδίως της τρίτης επικαιροποίησής του της 22ας Νοεμβρίου 2010, που αναφέρονται στο εργασιακό και το ασφαλιστικό σύστημα, αλλά κυρίως στο σύστημα περίθαλψης, όπου οι υποχρεώσεις της χώρας έναντι της τριαρχίας των δανειστών μας καταγράφονται με πολύ λεπτομερή και προστακτικό τρόπο, τότε θα διαπιστώσει ότι οι παροχές των υποσυστημάτων του Κοινωνικού Κράτους προς τους πολίτες θα «πέσουν» πολύ σε ποσότητα και σε ποιότητα. Αξίζει να αναφερθούμε σε μία για να δούμε το μέγεθος της κυβερνητικής ετερονομίας: στη σελ. 38 του επικαιροποιημένου Μνημονίου αναφέρεται «…η κυβέρνηση λαμβάνει μέτρα για να διασφαλιστεί ότι τουλάχιστον το 50% του όγκου των φάρμακων που χρησιμοποιούνται από τα δημόσια νοσοκομεία, μέχρι το 2011, θα αποτελείται από γενόσημα φάρμακα και από φάρμακα των οποίων η πατέντα έχει λήξει, ιδίως καθιστώντας υποχρεωτική την προμήθεια φαρμακευτικών σκευασμάτων από όλα τα δημόσια νοσοκομεία με κριτήριο τη δραστική ουσία…». Όταν οι δανειστές μας ρυθμίζουν ακόμη και τι φάρμακα πρέπει να χορηγούν τα δημόσια νοσοκομεία, αντιλαμβάνεστε σε τι θέση έχει περιέλθει η χώρα. Το Δημόσιο Σύστημα Υγείας έμεινε στη μέση και ο ιδιωτικός τομέας διογκώθηκε, παρά την απαγόρευση που έθετε η Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη και το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ του 1981. Το γεγονός όμως ότι κάποιοι δεν εκπλήρωσαν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις και δεν φρόντισαν να εξασφαλίσουν στο λαό δωρεάν, αποτελεσματική και ποιοτική περίθαλψη, δεν σημαίνει ότι οι πολίτες πρέπει να παραιτηθούν από τη βασική τους υποχρέωση, αλλά και από το δικαίωμά τους να αγωνιστούν για την ολοκλήρωση των δημοσίων αγαθών. Αν δεν πληρώνονται οι εισφορές στο σύστημα, τότε ματαιώνεται και η δυνατότητα εναλλακτικής και κοινωνικότερής του οργάνωσης στο μέλλον. Η απογοήτευση από τη σημερινή κατάσταση του συστήματος δεν πρέπει να μας οδηγεί στην αποχώρηση από αυτό. Αυτή την παραίτηση των πολιτών περιμένουν τα κερδοσκοπικά κεφάλαια, ώστε να καταλάβουν και αυτά τα πεδία του δημοσίου συμφέροντος. Οπότε το ερώτημα γίνεται εφιαλτικό, δηλαδή εάν πρέπει να υπάρχει πολιτική και δημοκρατία, αφού όλα ρυθμίζονται από τις Αγορές… 3.Η εν μια νυκτί κατεδάφιση κοινωνικών κατακτήσεων δεκαετιών και η κατεδάφιση πρωτίστως του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, μετατρέπει τη χώρα σε ζούγκλα. Οι ανισότητες και οι αδικίες ποτέ δεν ήταν τόσο κραυγαλέες. Πού νομίζετε ότι θα οδηγήσει αυτό; Ακόμη δεν έχετε δει τις τραγικές συνέπειες της ασφαλιστικής και εργασιακής απορύθμισης. Σας συνιστώ να διαβάσετε το βιβλίο «Το δόγμα του σοκ» της Ναόμι Κλάιν, που κυκλοφορεί στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Λιβάνη, για να αντιληφθείτε τις μεθόδους που χρησιμοποιεί το αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο νεοφιλελεύθερο πρόταγμα και τι επιφυλάσσει για τις κοινωνικές κατακτήσεις των λαών. Εάν συνεχιστούν οι πολιτικές του Μνημονίου, που αποτελούν την εξειδίκευση για την Ελλάδα της νεοφιλελεύθερης αίρεσης, τότε το κοινωνικό ρήγμα θα γίνει αγεφύρωτο και η υποβάθμιση του κοινωνικού μας σχηματισμού θα είναι ατέρμονη. Ελπίζουμε όμως, μαζί με πολλούς άλλους εγρήγορους πολίτες, ότι η αλληλεγγύη στη βάση και η οικογενειακή συμπληρωματικότητα δεν θα επιτρέψουν κοινωνικά ολοκαυτώματα, μέχρις ότου ο ελληνικός λαός συνειδητοποιήσει τη δεινή κατάσταση στην οποία τον έφερε το αναξιόπιστο πολιτικο-οικονομικό σύστημα και να ζητήσει αναστροφή της πορείας. 4.Για τους 45άρηδες συνταξιούχους λ.χ. έχουν ειπωθεί πάρα πολλά. Και κατά τη δική μου άποψη, όλα σωστά! Μήπως λοιπόν χρειαζόμασταν πράγματι ένα ισχυρό σοκ για να αντιληφθούμε κάποια πράγματα και να διορθώσουμε στρεβλώσεις ετών; Η παραπληροφόρηση έχει επηρεάσει όλους, ακόμη και καλόπιστους πολίτες. Οι περιπτώσεις πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, που υπήρχαν στο σύστημά μας μέχρι την ψήφιση των νόμων της απορύθμισης (ν. 3863/2010 και 3865/2010) εξυπηρετούσαν σπουδαίους κοινωνικούς σκοπούς. Το να εξέρχεται πρόωρα από την εργασία η μητέρα ανηλίκων ή ανάπηρων τέκνων με μία πολύ μικρή σύνταξη, το ύψος της οποίας λησμονούν να αναφέρουν οι επικριτές του θεσμού, εξυπηρετούσε υπέρτερα εθνικά, δημογραφικά και κοινωνικά συμφέροντα. Εξάλλου, η συνταξιοδότηση των στρατιωτικών, των υπαλλήλων στα Σώματα Ασφαλείας κ.λπ. σε σχετικώς μικρή ηλικία, ήταν κυρίως επιταγή της επετηρίδας, κατά την οποία ο νεώτερος προαγόμενος συμπαρέσυρε τους παλαιότερους στην αναγκαστική συνταξιοδότηση. Από τους αστυνομικούς υπαλλήλους, ούτε το 3% έκανε χρήση της ευχέρειας εξόδου με 25 χρόνια υπηρεσίας, γιατί όλοι σχεδόν ήθελαν να παραμείνουν στην ενεργό δράση. Αν με την ερώτησή σας εννοείτε υπαλλήλους του ΟΤΕ, της Ολυμπιακής Αεροπορίας και ορισμένων άλλων Κοινωφελών Επιχειρήσεων, τότε έχετε δίκιο. Μόνο που πρέπει να αποδώσετε την ευθύνη εκεί που πρέπει. Και η ευθύνη ανήκει σ’ αυτούς που εφήρμοσαν το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων αυτών των επιχειρήσεων. Ο αγοραστής δηλαδή του ΟΤΕ, που εν προκειμένω είναι η Deutche Telecom επέμενε να μειωθεί το προσωπικό του Οργανισμού και κυρίως να φύγουν οι εργαζόμενοι των μεγαλύτερων ηλικιών, που δεν είχαν εκπαιδευτεί στα νέα τηλεπικοινωνιακά συστήματα και στην διαδικτυακή δραστηριότητα. Αντί ο πωλητής (το Δημόσιο) να αξιώσει από τον αγοραστή να αναλάβει αυτός το βάρος της πρόωρης συνταξιοδότησης αυτών των υπαλλήλων, αφού επέμενε στην απομάκρυνσή τους, επέρριψε το βάρος στο Ασφαλιστικό Σύστημα!! Δεν ευθύνεται το Ασφαλιστικό Σύστημα γι’ αυτή την εικόνα. Η ευθύνη ανήκει εξ ολοκλήρου στις κυβερνήσεις των εκσυγχρονιστών και των νεοσυντηρητικών και στη λογική της ιδιωτικοποίησης. Πολύ περισσότερο που έκαναν ατελείς διαπραγματεύσεις, με τις οποίες και το Κοινωνικό Κράτος επιβάρυναν, αλλά και την άδικη δυσφήμισή του από τους νεοφιλελεύθερους δημοσιολόγους δεν απέτρεψαν. Για να λυθεί μια για πάντα αυτή η εσφαλμένη εντύπωση, πρέπει να σας πω ότι, σύμφωνα με την πρακτική των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων και την επιστήμη της εργονομίας, οι εργαζόμενοι μετά περίπου από μια 25ετία πρέπει να εξέρχονται από το σύστημα, για να εισέρχεται νεανική εργατική δύναμη, που -λόγω μεγάλης μόρφωσης, υψηλής εξειδίκευσης, διαδικτύωσης, φιλοδοξίας, ευρηματικότητας και ομαδικού πνεύματος- ανεβάζει κατακόρυφα την παραγωγικότητα της εργασίας σε κάθε μονάδα. Αλλά εδώ βρίσκεται η αντικοινωνική πονηρία του νεοφιλελεύθερου προτάγματος: Αυτό που δεν επιτρέπει στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, το επιβάλλει στα δημόσια εργασιακά συστήματα. Σε αυτά επιμένει στη διατήρηση στην εργασία μέχρι γήρατος, ώστε να καταβαραθρωθεί η παραγωγικότητά τους λόγω των πολλών προβλημάτων (οικογενειακών, υγείας, κόπωσης, μειωμένης απόδοσης κ.λπ.), που καταλαμβάνει τους ώριμους στην ηλικία εργαζομένους. Έτσι, οδηγούμαστε όλοι να αποδεχθούμε την ανάγκη ιδιωτικοποίησής τους…, ώστε να γίνουν αντιγραφειοκρατικά και παραγωγικά. Και κυρίως να μην υπάρχουν συστήματα σταθερής εργασίας, σίγουρης ασφάλισης και αξιοπρεπούς αμοιβής, που θα «τραβούν» και τα εργασιακά συστήματα του ιδιωτικού τομέα προς τα πάνω. Το συμπέρασμα είναι ότι δεν πρέπει να πέφτουμε στις πονηρές παγίδες των κερδοσκοπικών Αγορών, που προσπαθούν να κατεδαφίσουν όλες τις κατακτήσεις των λαών της τελευταίας εκατονταετίας. Οι μικρές, σε σύγκριση με το κοινωνικό ολοκαύτωμα, στρεβλώσεις των κοινωνικών συστημάτων δεν πρέπει να μας οδηγούν στην εύκολη απαξίωση του δημοσίου συμφέροντος. 5.Βρίσκεστε σε ένα νομό, κ. Μητρόπουλε, κατ’ εξοχήν αγροτικό. Ποσοστό 35-40% όμως των αγροτών του νομού είναι ανασφάλιστοι. Αλλά κι αυτοί που είναι ασφαλισμένοι, με το παρωχημένο σύστημα των ανταποκριτών του ανύπαρκτου στην Αιτ/νία διοικητικά-υπηρεσιακά ΟΓΑ ή με σύνταξη 340 ευρώ, που κι αυτή μειώνεται σταδιακά, …φως δεν βλέπουν. Τι θα πείτε σ’ αυτούς τους ανθρώπους όταν τους συναντήσετε; Το ποσοστό των ανασφάλιστων αγροτών που αναφέρετε, φαίνεται υπερβολικό. Αλλά πρέπει να γνωρίζετε, όπως πολλές φορές έχουμε γράψει, ότι, σε κάθε συζήτηση που ανοίγει για το Ασφαλιστικό Σύστημα, οι αγρότες απουσιάζουν. Κάθε παρέμβαση σ’ αυτό, τους παρακάμπτει, ωσάν να μην υπάρχουν ως κατηγορία εργαζομένων που χρειάζονται ασφάλιση. Οι αγρότες ποτέ δεν ήταν οι ευνοούμενοι από το Ασφαλιστικό Σύστημα. Ακόμη και τα τελευταία χρόνια που δημιουργήθηκε και γι’ αυτούς ένα σύστημα ασφάλισης με τον ν. 2458/1997, εξαιρέθηκαν άνευ ευλόγου αιτίας από πολλές γενικές παροχές και δυνατότητες, όπως το ΕΚΑΣ, τα οικογενειακά επιδόματα, η διαδοχική ασφάλιση κ.λπ.. Σήμερα ο ΟΓΑ παρέχει κύρια σύνταξη του άρθρου 5 του ν. 2458/1997 (όπως ισχύει τροποποιημένο μέχρι σήμερα), πρόσθετη σύνταξη σύμφωνα με το ν. 1745/1987 και βασική σύνταξη, που απονέμεται κατά τις διατάξεις του άρθρου 4 ν. 4169/1961 (όπως ισχύει σήμερα) σε συνδυασμό με το ν. 1287/1982. Γνωρίζουμε τις ασφαλιστικές αρρυθμίες του αγροτικού πληθυσμού, αλλά κυρίως τον προϊόντα αφανισμό τους, που προοιωνίζονται αφενός μεν η κατάρρευση της παραγωγής των παραδοσιακών μας προϊόντων (με τη λογική της νέας ΚΑΠ, που αντέστρεψε παντελώς το πνεύμα της Στρέσα), αφετέρου δε, η απελευθέρωση των Αγορών με την είσοδο των ειδών διατροφής στις διαδικασίες της οικονομίας-καζίνο. Σ’ αυτούς τους ανθρώπους θα έλεγα ότι, εάν θέλουν να παραμείνουν στον τόπο τους, πρέπει να αξιώσουν δυναμικά την αλλαγή της καταστροφικής ΚΑΠ και τη δημιουργία μιας σχετικά προστατευμένης εσωτερικής αγοράς αγροτικών προϊόντων, οικολογικής κατεύθυνσης, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί αφενός μεν διατροφική επάρκεια του ελληνικού πληθυσμού, αφετέρου δε, παραγωγικές και μεταποιητικές συλλογικότητες καθ’ υπέρβαση των παρωχημένων και γραφειοκρατικών σημερινών συνεταιριστικών δομών. Έχουμε άλλωστε προτείνει κατά το παρελθόν να μεταφέρονται στο ασφαλιστικό σύστημα των αγροτών όλες οι παράμετροι του Ασφαλιστικού Συστήματος, με σεβασμό και αναγνώριση των διακινδυνεύσεων της απαραίτητης -όσο ποτέ άλλοτε- γεωργικής λειτουργίας. Επ’ αυτού η Ελληνική Πολιτεία έχει τραγικά καθυστερήσει. Τώρα, βέβαια, που με το Μνημόνιο ισοπεδώνονται τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα όλων, η αντιμετώπιση της δυσοίωνης κοινής μοίρας πρέπει να είναι η μέριμνα και των αγροτών του Νομού σας. www.sinidisi.gr |
[www.sinidisi.gr] |
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Καραϊσκάκης News" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
Ακόμα δεν είδαμε τίποτε