ΝΕΟ ΕΤΟΣ.
Τη ζωούλα μας τη λίγη μ' ένα νοθευμένο ζύγι τη μετράμε.
Γι' άλλο ένα ακόμα έτος να τη βγάλουμε κι εφέτος πολεμάμε.
Παραμύθια αυτού του τόπου νέους μύθους του Αισώπου με ταΐζουνε.
σε καινούργια πια τοπία στης ζωής την ουτοπία με γυρίζουνε.
Θυμιατούρια τα στιχάκια να ξορκίσω τα φαρμάκια που ποτίζομαι,
είναι δίσεχτο το έτος την καθίσαμε κι εφέτος και ζαλίζομαι.
Πίκρα όλη μου η πραμάτεια των παιδιών θλιμμένα μάτια στο απόγειο.
πως να βρω το τι πονάει; το τι βάσανα κερνάει την υδρόγειο.
Με σφιγμένη τη καρδιά μου πίνω μόνος στην υγειά μου έλα να τσουγκρίσουμε.
Ας μας πουν ονειροπόλους πολεμώντας τους «διαόλους» μόνο έτσι θα ζήσουμε.
Καστρινός.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ειδήσεις για το Αγγελόκαστρο" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
